अवतारिका

संस्कृतवाङ्मयं द्विधा विभज्यते

संस्कृतवाङ्मयं द्विधा विभज्यते—लौकिकम् अलौकिकञ्च इति। अलौकिकवाङ्मयं मानवकृतं न भवति; ऋषिभिः दिव्यदृष्ट्या अनुभूताः विषयाः तस्मिन् अन्तर्भवन्ति। वेदाः,

चम्पूः गद्यपद्यात्मकं काव्यम् इति परिभाष्यते। अस्मिन्

चम्पूः गद्यपद्यात्मकं काव्यम् इति परिभाष्यते। अस्मिन् गद्यस्य प्रवाहः पद्यस्य माधुर्येण संयुक्तः भवति। अतः इदं काव्यं पाठकस्य चित्ते सरसत्वं, लाघवं, र

भोजराजः कस्यचित् मतेन षष्ठशताब्दीयः

भोजराजः कस्यचित् मतेन षष्ठशताब्दीयः, अपरमतेन एकादशशताब्दीयः इति प्रसिद्धः। सः ई.श. १००५-१०५४ मध्ये धारानगरं राजधानिं कृत्वा मालवदेशं पालितवान्। सः स्व

रामायणं वाल्मीकेः कृतित्वेन आदिकाव्यं मन्यते। रामकथा

रामायणं वाल्मीकेः कृतित्वेन आदिकाव्यं मन्यते। रामकथा तस्य मुखेन मधुरपद्यबद्धा अभवत्। वाल्मीकिः नारदवचनं श्रुत्वा तमसानदीं प्राप्तवान्, तत्र क्रौञ्चवधं

मा निषाद इति वाल्मीक्युक्तः प्रथमश्लोकः क्रौञ्चवधदर्शनजन्...

मा निषाद इति वाल्मीक्युक्तः प्रथमश्लोकः क्रौञ्चवधदर्शनजन्यशोकात् निःसृतः। अस्य श्लोकस्य द्वितीयः निगूढार्थः रामस्य रावणवधविषये निर्दिश्यते इति ज्ञेयम्