न लभ्यते चेत् आम्लं द्राक्षाफलम्

शृगालः वनं गच्छति। सः पिपासया बुभुक्षया

शृगालः वनं गच्छति। सः पिपासया बुभुक्षया च प्रेरितः भूत्वा द्राक्षाफलं प्राप्तुम् इच्छति, किन्तु न शक्नोति।

द्राक्षाफलम् लतासु उपरि दृश्यते। शृगालः तद्

द्राक्षाफलम् लतासु उपरि दृश्यते। शृगालः तद् पश्यति, मुखे रसः जायते, किन्तु फलम् अलभ्यम् एव भवति।

फलम् न लब्ध्वा शृगालः श्रान्तः खिन्नः

फलम् न लब्ध्वा शृगालः श्रान्तः खिन्नः च जायते। पश्चात् सः तदेव आम्लम् इति कथयति।

शृगालः एकवारम्

शृगालः एकवारम्, द्विवारम्, त्रिवारम्, पुनः पुनः च उत्पतति। परिश्रमात् तस्य स्वेदः जायते, श्रमः च भवति।

कथा संस्कृतभाषायां गीतरूपेण पठ्यते

कथा संस्कृतभाषायां गीतरूपेण पठ्यते, अभिनयेन च प्रस्तुतिः क्रियते। छात्राः एतां कथां पूर्वं मातृभाषया श्रुतवन्तः, इदानीं संस्कृतेन अभ्यस्यन्ति।