सन्निमित्ते वरं त्याग: (ख-भागः)

शोभावती नाम नगरी आसीत्। तस्यां शूद्रकः

शोभावती नाम नगरी आसीत्। तस्यां शूद्रकः राजा आसीत्, यः महापराक्रमी, अनेकशास्त्रज्ञाता, पवित्रचरित्रवान् च आसीत्।

वीरवरनामा राजपुत्रः वृत्त्यर्थं स्वपत्नीं

वीरवरनामा राजपुत्रः वृत्त्यर्थं स्वपत्नीं, पुत्रं, पुत्रीं च सह राजद्वारमागच्छत्। सः सेवाकार्यार्थं स्वामिनः समीपं नेतुं प्रतिहारम् अयाचत।

वीरवरः प्रतिदिनं सुवर्णशतचतुष्टयं वेतनम् अयाचत्

वीरवरः प्रतिदिनं सुवर्णशतचतुष्टयं वेतनम् अयाचत्, किन्तु राजा तं अस्वीकरोत्। पश्चात् मन्त्रिणः परामर्शेन सः ताम्बूलदानेन सेवायां नियोजितः।

वीरवरः स्ववेतनस्य एकं भागं देवेभ्यः

वीरवरः स्ववेतनस्य एकं भागं देवेभ्यः, अर्धं दरिद्रेभ्यः, अवशिष्टं च पत्न्याः हस्ते भोज्यविलासव्ययार्थं ददाति स्म।

वीरवरः शस्त्रधृतः सन् राजद्वारं दिनरात्रं रक्षति

वीरवरः शस्त्रधृतः सन् राजद्वारं दिनरात्रं रक्षति स्म। राज्ञः आदेशेन एव सः स्वगृहं गच्छति स्म।